Turkije, gelegen op de kruising tussen Azië en Europa, blijft onderwerp van discussie over zijn geografische status. Volgens maakt Turkije deel uit van Europa, het bevindt zich op het Europese continent maar niet in de politieke of economische zone die de Europese Unie (EU) wordt genoemd. De vraag is dus: hoe begrijpen we de status van Turkije in Europa? Dit artikel zal de belangrijkste factoren onderzoeken die bijdragen aan de huidige status van Turkije in Europa in een historische, politieke en geopolitieke context om deze controversiële discussie te verdiepen.
Wat is de situatie van Turkije in Europa?
Al meer dan zes decennia is Turkije op zoek naar integratie in de Europese Unie (EU). Hoewel dit proces nog niet volledig is gerealiseerd, heeft het land toch belangrijke stappen gezet om dichter bij de andere lidstaten te komen. In dit opzicht is een begrip van de huidige en historische status van Turkije in Europa essentieel om de relaties tussen het land en de Unie correct te begrijpen.
Zie ook : De prepaid bankkaart: een revolutie in de wereld van financiële transacties
Turkije trad in 1945 toe tot de Verenigde Naties, kort nadat het zijn grondwet had aangenomen die de fundamentele principes vastlegde waarop het zijn politieke systeem zou baseren. Vervolgens ging de Turkse regering een nieuwe fase in die modernisme en een opening naar West-Europa bevorderde. In feite heeft het aan regionale internationale organisaties, waaronder de Europese Gemeenschappen (EG), zijn bereidheid aangegeven om deel te nemen aan het communautaire project. Echter, dit werd niet onmiddellijk gerealiseerd, want het duurde tot 1987 voordat de EG bereid was om officieel contact op te nemen met Ankara om formele onderhandelingen over zijn toetreding tot de organisatie te starten. Deze discussies resulteerden in de douane-unieovereenkomst die in 1995 door de respectieve partners werd gesloten, waardoor Turkije volledig kon toetreden tot de gemeenschappelijke markt, terwijl het bepaalde handelsbescherming voor enkele belangrijke gespecialiseerde producten zoals textiel of leerproducten verzekerde. De definitieve ratificatie vond uiteindelijk in 1997 plaats, waarmee Turkije effectief als geassocieerd lid van de EU werd erkend.
Geschiedenis en internationale betrekkingen van Turkije
Turkije is een land dat al lange tijd periodes van verandering en instabiliteit doormaakt. De Turkse natie heeft een tumultueuze geschiedenis gekend, maar heeft zich ook ontwikkeld tot een belangrijke regionale macht. In de afgelopen 100 jaar heeft Turkije verschillende politieke en sociale fasen doorgemaakt, waardoor het een sleutelrol op internationaal niveau kan spelen. Dit artikel richt zich op de internationale betrekkingen tussen Turkije en Europa en hoe deze hebben bijgedragen aan de huidige status van de natie binnen het Europese continent.
Verder lezen : Invloedrijke vrouwen in het leven van grote wetenschappers: duik in hun onbekende verhalen
De geschiedenis van de betrekkingen tussen Europa en Turkije gaat terug tot de eerste eeuwen na Christus. Toen de Ottomanen in 1299 tot kalief werden uitgeroepen, creëerden ze snel een uitgestrekt rijk dat heel Oost-Europa en zelfs delen van West-Europa besloeg (waaronder Constantinopel – momenteel Istanbul). Het lijkt erop dat voor veel Europese continentaal, deze nieuw verworven status niet als een levensvatbare mogelijkheid werd beschouwd; in plaats daarvan was er een algemene houding van wantrouwen tegenover de moslims die zich in Europa vestigden – vooral onder de Griekse orthodoxe christenen die onder directe of indirecte Ottomaanse heerschappij leefden.
Zo was de aanvankelijke relatie tussen de Europese naties (zoals Frankrijk, Oostenrijk-Hongarije) en de Ottomanen vrij moeilijk. Hoewel zij voornamelijk verantwoordelijk waren voor het handhaven van de militaire machtsbalans die werd geproduceerd door samenwerking met bepaalde praktische economische aspecten.
Turkije en de Europese Unie
Turkije is een land dat tot de kandidaten voor toetreding tot de Europese Unie behoort. Sinds 1987 heeft Turkije een aanvraag voor lidmaatschap ingediend en sinds 1999 heeft het de status van “officiële kandidaat”. Dit betekent dat het toetredingsproces is begonnen en dat het door de communautaire instanties is uitgenodigd om de onderhandelingen te starten om te voldoen aan de vereiste politieke en economische criteria. Echter, ondanks al zijn inspanningen in de loop der jaren om dichter bij de Europese Unie (EU) te komen, is Turkije geen lid van de EU en zal het waarschijnlijk ook niet snel lid worden.
Inderdaad, hoewel het transparanter is geworden in zijn politieke governance door de hervormingen die de afgelopen jaren zijn doorgevoerd, blijft Turkije lijden onder een chronisch gebrek aan moderne infrastructuren zoals een onafhankelijk rechtssysteem of een betrouwbaar belastingstelsel. Bovendien draagt het chronische gebrek aan vrijheden en externe financiële druk bij aan de complicaties van zijn integratie in de Europese Unie. Bijvoorbeeld, aangezien de Turkse strijdkrachten een groot deel van het Koerdische gebied in Turkije controleren, blijft het onder sterke internationale druk staan over dit onderwerp met betrekking tot de mensenrechten; het is zeer moeilijk voor Ankara om te voldoen aan de vereisten voor politieke-institutionele stabiliteit die door de EU zijn opgelegd zonder zijn eigen interne autoriteit in twijfel te trekken [1].
In dit opzicht lijkt het onwaarschijnlijk dat de Europese Commissie bereid zal zijn om Turkije als lid te accepteren zoals het momenteel is.
De vooruitzichten voor Turkije in Europa
Al eeuwenlang is Turkije een land met vage grenzen tussen oosterse en westerse culturen. En ook vandaag nog maakt deze geografische en culturele positie het moeilijk om een duidelijke begrip van de status van Turkije in Europa te krijgen. Hoewel het zich voornamelijk in Klein-Azië bevindt, maakt het al meer dan een decennium integraal deel uit van de Europese Unie (EU) en wordt het beschouwd als een kandidaat-lidstaat. De vraag die zich dan stelt, is of het huidige proces Turkije daadwerkelijk een volledige of beperkte toetreding onder bepaalde voorwaarden zal bieden? De toekomstige vooruitzichten zijn dus divers voor het grote Zuidoost-Europese land:
Voor sommige internationale waarnemers zal de toekomstige rol van Turkije worden gekenmerkt door zijn volledige lidmaatschap van de EU. Dit kan in de komende jaren gebeuren dankzij de strikte politieke normen die door Brussel zijn vastgesteld om Ankara aan te moedigen toegang te krijgen tot de interne markt en gericht op hervormingen om de Turkse staat te moderniseren en te voldoen aan de eisen van de Europese Raad op het gebied van individuele rechten. Een volledige toetreding zou Ankara ook in staat stellen te profiteren van de financiële voordelen die verband houden met de Europese fondsen om zijn economische groei te stimuleren en zijn handelsrelaties met alle lidstaten te intensiveren.
Echter, er zijn veel controverses rondom het Turkse dossier, vooral met betrekking tot de aanzienlijke moslimbevolking die geassocieerd wordt met de terreurrisico’s die dit met zich mee zou brengen op het communautaire grondgebied als het ooit volledig of gedeeltelijk lid wordt.